__TOC__ konsensus () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu
(1.1)
(1.1) osiągnąć / uzyskać / wypracować / przyjąć konsensus • dojść / doprowadzić do konsensusu • szeroki / społeczny / polityczny / narodowy konsensus
(1.1) ugoda, konsens
konsens , konsensualność konsensowy, konsensusowy, konsensualny konsesnsualnie
angielski: (1.1) consensus baskijski: (1.1) kontsentsu bułgarski: (1.1) консенсус duński: (1.1) konsensus fiński: (1.1) konsensus francuski: (1.1) consensus hiszpański: (1.1) consenso indonezyjski: (1.1) konsensus kataloński: (1.1) consens łaciński: (1.1) consensus niemiecki: (1.1) Konsens portugalski: (1.1) consenso rosyjski: (1.1) консе́нсус szwedzki: (1.1) konsensus , consensus tajski: (1.1) ความเห็นต้องกัน turecki: (1.1) oybirliği ukraiński: (1.1) консе́нсус węgierski: (1.1) konszenzus włoski: (1.1) consenso
konsensus ()
rzeczownik (1.1) konsensus, zgoda
konsensus ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) konsensus
(1.1) consensus
consensus