rufen ()
czasownik mocny (1.1) wołać, zawołać, krzyknąć, krzyczeć (1.2) nazywać, nazwać, wołać, zawołać (1.3) wzywać, wezwać (o pracy, obowiązkach itp.) (1.4) kukać, zakukać (o kukułce)
(1.1-4)Wiktionary.de, rufen (Konjugation), dostęp 14.01.2026. rufen (ruft), rief, gerufen (haben)
(1.1) Die schöne Madlen rief nach ihrer Magd Carina. → Piękna Madlen zawołała swoją służącą Carinę. (1.2) Sie rufen ihn „Spaten“. → Wołają go „Szpadel”. (1.3) Ich muss jetzt los. Die Pflichten rufen. → Muszę już iść. Obowiązki wzywają.
(1.1) / () rufen (1.1) nach / () rufen
(1.3) in Erinnerung rufen (1.4) kuckuck rufen
(1.2) nennen
Rufen , Ruf
<
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych