badger ()
rzeczownik policzalny (1.1) borsuk czasownik przechodni (2.1) nękać o coś, usilnie namawiać
(1.1) badger; badgers
(2.1) The children are badgering me into buying them new toys. → Dzieci nękają mnie, bym kupił(a) im nowe zabawki. (2.1) Every time we are in the city, she badgers me to go to a shopping centre. → Za każdym razem, gdy jesteśmy w mieście, ona mnie nęka, byśmy poszli do centrum handlowego.
(2.1) badger into + gerund (-ing) lub badger to + bezokolicznik
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Ssaki