__TOC__ камень ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamień (1.2) kamień (odłamek skalny) (1.3) kamień
(1.1) (1.2-3)
(1.2) Ён падняў некалькі камянёў. → On podniósł kilka kamieni.
(1.1) будаўнічы камень → kamień budowlany (1.2) млынавы камень → kamień młyński • надмагільны камень → kamień nagrobny (1.3) каштоўны камень → kamień szlachetny
камяніца , камяністасць каменны, камяністы
знікнуць як камень у ваду / прапасці як камень у ваду • камень з сэрца спаў / камень з сэрца зваліўся • найшла каса на камень / наскочыла каса на камень • насіць камень за пазухай / трымаць камень за пазухай • філасофскі камень
камень ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamień (1.2) zwykle камни: kamienie
(1.1) драгоценные камни → kamienie szlachetne • надгробный камень → nagrobek (1.2) камни в почках → kamienie w nerkach
камнедробилка, камнеломка, камнепад, камнерез, камнетёс, окаменелость, окаменение каменистый, каменный окаменеть камнем падать → spadać jak kamień; камень с души свалился → kamień z serca spadł; как камень в воду → jak kamień w wodę; наскочила коса на камень → trafiła kosa na kamień