__TOC__ hiss ()
czasownik przechodni (1.1) syczeć (1.2) wygwizdać rzeczownik (2.1) syk
(1) hiss, hissed, hissed, hisses, hissing (2) hiss; hisses
(1.1) Do snakes hiss before they bite? → Czy węże syczą przed ukąszeniem? (1.2) She cried all night long after getting hissed off the stage. → Przepłakała całą noc po tym, jak ją wygwizdano ze sceny. (2.1) The hiss of the radiator prevented me from concentrating. → Syk kaloryfera uniemożliwiał mi koncentrację.
(1.2) boo
hisser, hissing
hiss ()
rzeczownik (1.1) uczucie
(1.1) hiss etmək → czuć
hiss ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) winda
(1.1) en hiss, hissen, hissar, hissarna
(1.1) Jeg är mycket rädd för höjder och hissar. → Bardzo boję się wysokości i wind.
(1.1) hissdörr • hissfobi