specyficzny () , ,
przymiotnik (1.1) typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie) (1.2) wyróżniający się na tle innych
(1.1-2)
(1.1) Ta wymowa jest specyficzna dla języków z północy. (1.2) Na studiach zaczęła się stykać z ludźmi o specyficznych poglądach.
(1.1) specyficzny dla +
(1.1) właściwy, charakterystyczny (1.2) nietypowy, dziwny
specyficznie specyfikacja , specyfika, specyficzność
angielski: (1.1) specific, characteristic, peculiar; (1.2) distinctive, peculiar, strange, unique, unusual, weird, special arabski: (1.1) خارق, خاص czeski: (1.1) specifický duński: (1.1) specifik; (1.2) specifik esperanto: (1.1) specifa; (1.2) specifika, aparta francuski: (1.1) spécifique; (1.2) spécifique górnołużycki: (1.1) specifiski; (1.2) specifiski luksemburski: (1.2) absënns niemiecki: (1.1) spezifisch; (1.2) spezifisch rosyjski: (1.1) специфический, характерный; (1.2) специфический, особый