true ()
, ,
przymiotnik (1.1) prawdziwy (autentyczny, rzeczywisty) (1.2) dokładny, ścisły (1.3) o strzale: dokładny przysłówek (2.1) prawdziwie (2.2) dokładnie
(1.1) This is a true Italian dish. → To jest prawdziwe włoskie danie. (1.1) Stop talking BS, we both know it's not true. → Przestań gadać bzdury, obaj wiemy, że to nieprawda. (2.1) You have to make up something that rings true → Musisz wymyślić coś, co brzmi prawdziwie.
(1.1) come true, ring true, true north, true to life
(1.1) real, authentic
(1.1) false
truth, untruth, truism, truthfulness, untruthfulness untrue, truthful, untruthful, truthy truly, untruthfully, truthfully, truely
true ()
czasownik przechodni (1.1) grozić (1.2) zagrażać
(1) at true, truer, truede, truet
(1.1) Hun truer altid, at hun vil forlade ham og flytte til København. → Zawsze grozi, że go porzuci i wyjedzie do Kopenhagi. (1.2) Fabrikken trues af lukning. → Fabryka zagrożona jest zamknięciem. (1.2) Fatima blev afskediget og er nu truet af deportation. → Fatima została zwolniona, a teraz zagraża jej deportacja.
trussel
true ()
czasownik (1.1) grozić
true ()
czasownik (1.1) grozić