ironicznie () , , ,
przysłówek sposobu (1.1) używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie
(1.1)
(1.1) Rene odszedł z dużym ociąganiem, przekonując się raz jeszcze, jak ironicznie brzmi samo określenie „wolny związek" w stosunku do współżycia dwojga ludzi. Nie jest on chyba nigdy wolny — jak żaden ludzki związek, jeżeli ma być ludzki.Zbigniew Anthony Grabowski, Nagrobek. Nowele, Oficyna Poetów i Malarzy, 1964, str. 40-41.
(1.1) uśmiechać się / wypowiadać się / zapytać ironicznie
(1.1) szyderczo, drwiąco
ironia , ironijka , ironista , ironistka , ironizowanie , ironiczność ironizować ironiczny
angielski: (1.1) ironically bułgarski: (1.1) иронично duński: (1.1) ironisk esperanto: (1.1) ironie francuski: (1.1) ironiquement hiszpański: (1.1) irónicamente kataloński: (1.1) irònicament niemiecki: (1.1) ironisch nowogrecki: (1.1) ειρωνικά portugalski: (1.1) ironicamente rosyjski: (1.1) иронически, иронично ukraiński: (1.1) іронічно węgierski: (1.1) ironikusan włoski: (1.1) ironicamente