wierzchołek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; punkt łączący dwie proste (1.2) szczyt góry (1.3) najbardziej wysunięty punkt czegoś
(1.1-3)
(1.1) Ta figura ma pięć wierzchołków. (1.2) Patrzę na wierzchołek góry.
wierzchołkowy, wierzchowy wierzchołkowo, wierzchem wierzchowy /
wierzchołek góry lodowej • jak drozdy śpiewają na wierzchołkach drzew, wiosna wnet; a jak między gałęziami, to jeszcze het
abazyński: (1.2) хва angielski: (1.1) apex; (1.2) apex arabski: duński: (1.1) top , spids ; (1.2) top , spids esperanto: (1.3) pinto francuski: (1.1) sommet , pic ; (1.2) sommet hiszpański: (1.1) vértice , cúspide ; (1.2) cima , cumbre ; (1.3) cima , punta interlingua: kaszubski: (1.2) czëp litewski: (1.2) viršukalnė łotewski: (1.1) virsotne ; (1.2) virsotne niemiecki: (1.1) Scheitel ; (1.2) Gipfel , Spitze nowogrecki: (1.1) κορυφή ; (1.2) βουνοκορφή nowopruski: (1.2) wirsellis rosyjski: (1.1) вершина ; (1.2) вершина sanskryt: (1.2) ककुद् słowacki: (1.1) vrchol ; (1.2) vrchol ; (1.3) vrchol szwedzki: (1.2) topp tybetański: (1.1) མགོ ukraiński: (1.1) вершина ; (1.2) вершина ; (1.3) верхівки włoski: (1.1) apice ; (1.2) cima , sommità