labyrint ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) labirynt (1.2) błędnik
(1.1-2)
(1.1) bludiště
labyrintový
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) labirynt (1.2) błędnik, ucho wewnętrzne
(1) en labyrint, labyrinten, labyrinter, labyrinterne
(1.2) indre øre
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) labirynt
labyrintny
<
labyrint ()
, flamandzki
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) labirynt
(1.1) doolhof
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) labirynt (1.2) błędnik
(1.1) en labyrint, labyrinten, labyrinter, labyrintene
(1.1) Rotta kunne ikke finne veien ut av labyrinten. → Szczur nie umiał znaleźć wyjścia z labiryntu.
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) labirynt (1.2) błędnik
(1.1) ein labyrint, labyrinten, labyrintar, labyrintane
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) labirynt (1.2) błędnik
(1.1) en labyrint, labyrinten, labyrinter, labyrintene
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) labirynt
labyrintový
<
labyrint ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) labirynt
(1.1) en labyrint, labyrinten, labyrinter, labyrinterna
<