__TOC__ kø ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kolejka (1.2) korek drogowy
(1) en kø, køen, køer, køerne
(1.1) Pigerne har stået i kø efter billeterne i næsten fem timer. → Dziewczęta stały w kolejce po bilety prawie pięć godzin.
(1.2) bilkø
kø ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kolejka
(1.1) en kø, køen, køer, køene
(1.1) I det gamle Sovjetunionen måtte man stå i kø for å få kjøpt mat liberaleren.no. → W dawnym Związku Radzieckim trzeba było stać w kolejce, żeby kupić coś do jedzenia.
(1.1) å kjøre i kø → jechać w korku • å snike i køen → wepchnąć się do kolejki • å stille seg i kø → stanąć w kolejce