kotwica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno; (1.2) postój statku na redzie (1.3) więzienna: drut z zakończeniem w kształcie kotwicy (1.1), używany do kaleczenia przełyku (1.4) złodziejska: przyrząd złożony z kija bądź pręta oraz sznurka zakończonego hakiem, za pomocą którego wyciąga się przedmioty i odzież (1.5) symbol Polski Walczącej (1.6) dziurawiecMaria Henselowa, Z badań nad wiedzą ludową o roślinach; dostęp: 27 stycznia 2019.
(1.1-5)
(1.1) Kotwicę wydobytego wraku ustawiono na pamiątkę na trawniku przez Urzędem Morskim.
(1.1) kotew
kotwicowisko , kotwiczenie , zakotwiczenie , kotwa , kotew , kotewka , kotwienie , zakotwienie kotwiczka kotwiczyć , zakotwiczyć , kotwić , zakotwić kotwicowy, kotwiczny
angielski: (1.1) anchor arabski: (1.1) مرساة , baskijski: (1.1) aingura białoruski: (1.1) якар bośniacki: (1.1) sidro bułgarski: (1.1) котва chorwacki: (1.1) sidro duński: (1.1) anker esperanto: (1.1) ankro fiński: (1.1) ankkuri, dial. kaalo ankkuris francuski: (1.1) ancre friulski: (1.1) ancure hiszpański: (1.1) ancla interlingua: (1.1) ancora islandzki: (1.1) akkeri karaczajsko-bałkarski: (1.1) якорь kataloński: (1.1) àncora niderlandzki: (1.1) anker niemiecki: (1.1) Anker nowogrecki: (1.1) άγκυρα nowopruski: (1.1) ānkeris piemoncki: (1.1) àncora rosyjski: (1.1) якорь rumuński: (1.1) anchiră turecki: (1.1) çıpa, çapa, çipo, demir ukraiński: (1.1) якір , китва włoski: (1.1) ancora