zadupie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wieś lub miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.
(1.1)
(1.1) Nie mogę do ciebie teraz wpaść, bo jestem u cioci na zadupiu. (1.1) Mieścina, z której pochodzę, to straszne zadupie.
(1.1) mieszkać / być / tkwić / utknąć / znaleźć się na zadupiu • przyjechać na zadupie
(1.1) pipidówka, pipidówa, zadupiejewo; wygnajewo, wygwizdów / wygwizdowo, wydmuchów / wydmuchowo, grajdoł, grajdołek, dziura, zapadła dziura, dziura zabita dechami / dziura zabita deskami, wieś zabita deskami, świat zabity dechami / świat zabity deskami, wiocha, kaczy dół, tam, gdzie diabeł mówi dobranoc; przedpiekle, głusza, odludzie; neutralnie zapadły kąt, zaścianek; tam, gdzie psy dupami szczekają, wypiździjewo / wypiździewo; pierdziszewo
dupa , dupsko , dupka , dupeczka , duperela dupiasty
(1.1)
angielski: (1.1) middle of nowhere, boonies, Bumfuck chorwacki: (1.1) vukojebina , pripizdina czeski: (1.1) prdel světa duński: (1.1) Lars Tyndskids mark , jordhule fiński: (1.1) persereikä galicyjski: (1.1) cu do mundo hiszpański: (1.1) culo del mundo niemiecki: (1.1) Arsch der Welt rosyjski: (1.1) захолустье , глубинка , глухомань , зажопье