antena ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie; (1.2) ucho (zazwyczaj w )Danuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
(1.1)
(1.1) Nie mam kablówki, więc do telewizora podłączyłem antenę.
(1.1) antena napowietrzna / naziemna • antena satelitarna
antenka antenowy
na antenie
(1.2) angielski: (1.1) aerial, antenna baskijski: (1.1) antena białoruski: (1.1) антэна bułgarski: (1.1) антена czeski: (1.1) anténa duński: (1.1) antenne esperanto: (1.1) anteno fiński: (1.1) antenni francuski: (1.1) antenne hiszpański: (1.1) antena japoński: (1.1) アンテナ kataloński: (1.1) antena litewski: (1.1) antena niemiecki: (1.1) Antenne norweski (bokmål): (1.1) antenne / nowogrecki: (1.1) κεραία rosyjski: (1.1) антенна słowacki: (1.1) anténa szwedzki: (1.1) antenn turecki: (1.1) anten ukraiński: (1.1) антена wilamowski: (1.1) anten
antena ()
rzeczownik (1.1) antena (1.2) czułek
antena ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) antena (1.2) czułek antenas
(1.2) apéndice, tentáculo
antenista en antena → na antenie; estar con las antenas puestas → podsłuchiwać
antena ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) antena
(1.1) antena; antenes
antena ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) antena