przychodzić ()
, , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( przyjść) (1.1) przybywać dokądś (1.2) o czasie, zjawisku: następować (1.3) o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata (1.4) dawać się osiągnąć (1.5) wypadać
(1)
(1.1) Często przychodzą do nas goście. (1.2) Przyszedł czas na naukę. (1.3) Co tydzień przychodzi do mnie list od wnuka. (1.4) Łatwo mi przychodzi nauka angielskiego.
(1.4) przychodzić +
(1.1) przybywać, zjawiać się, pojawiać się, nadchodzić (1.2) nadchodzić (1.3) docierać
(1.1) odchodzić
przychód , przychodnia , przychodowość , przychodzień , przychodźca , przychodźstwo , przychodzenie , przyjście przyjść , przychodować / przychodowy
przychodzić na świat • kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi • mądrość przychodzi z laty, acz nie każdy mądry, kto brodaty
(1.1-3)
(1.5)
abchaski: (1.1) аара' albański: (1.1) vij angielski: (1.1) come arabski: (1.1) قدم, أتى, حضر baskijski: (1.1) etorri, jin bhodźpuri: (1.1) आ białoruski: (1.1) прыходзіць; (1.2) прыходзіць; (1.3) прыходзіць chiński standardowy: (1.1) 来 (lái), 过来 (guòlái) chorwacki: (1.1) dolaziti czeski: (1.1) přicházet dolnołużycki: (1.1) pśiś duński: (1.1) komme elfdalski: (1.1) kumå esperanto: (1.1) veni francuski: (1.1) venir, arriver hiszpański: (1.1) venir, llegar ido: (1.1) venar jidysz: (1.1) קומען (kumen) khowarski: (1.1) گیک łaciński: (1.1) adventus maithili: (1.1) आना manx: (1.1) çheet niderlandzki: (1.1) komen; (1.2) komen; (1.3) komen niemiecki: (1.1) kommen norweski (bokmål): (1.1) komme norweski (nynorsk): (1.1) kome, komme nowogrecki: (1.1) έρχομαι, φτάνω nowopruski: (1.1) perēitwei polski język migowy: pontyjski: (1.1) έρχομαι, έρχουμαι, έρχμαι rosyjski: (1.1) приходить; (1.2) наступить; (1.3) приходить; (1.4) даваться staroangielski: (1.2) weorþan, wurþan, wyrþan starofryzyjski: (1.1) kuma staroirlandzki: (1.1) do·icc, do·téit staropruski: (1.1) perēit suahili: ja; (1.1) kukuja susu: (1.1) fa szwedzki: (1.1) komma turecki: (1.1) gelmek ukraiński: (1.1) приходити umbryjski: (1.1) 𐌁𐌄𐌍𐌖𐌔 węgierski: (1.1) jön włoski: (1.1) arrivare wolof: (1.1) ñëw