__TOC__ kommen ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kminek (przyprawa) (1.2) kminek zwyczajny
(1.1) en kommen, kommenen, kommen, kommenene
(1.1) Jeg elsker alt med kommen på. → Uwielbiam wszystko, co jest z kminkiem.
(kamon)
kommen ()
czasownik mocny (1.1) przybywać, przybyć (1.2) przychodzić, przyjść (1.3) przyjeżdżać, przyjechać (1.4) pochodzić
(1.1-4)Wiktionary.de, kommen (Konjugation), dostęp 24.11.2023 kommen (kommt), kam, gekommen (sein)
(1.3) Er kommt mit dem Zug. → On przyjedzie pociągiem. (1.4) Er kommt aus der Schweiz. → On pochodzi ze Szwajcarii.
(1.4) aus / () kommen
(1.1) kommen lassen • zustande kommen
(1.4) stammen
Kommen
auf den Hund kommen