kende ()
czasownik przechodni (1.1) znać (1.2) uznać (1.3) poznać, rozpoznać (1.4) archaiczne, biblijne współżyć seksualnie
(1) at kende, kender, kendte, kendt
(1.1) Jeg kender ham ikke. → Nie znam go. (1.1) I Polen kender vi kun til kirken fra én side, den foran alteret – men hvad er der på den anden side? → W Polsce Kościół znamy tylko z jednej strony, tej przed ołtarzem – ale co jest po drugiej stronie? (1.1) Den formodede gerningsmand er kendt af politiet. → Domniemany sprawca jest znany policji. (1.3) Retten kendte hende skyldig. → Sąd uznał ją za winną. (1.3) Jeg kendte ham på stemmen. → Poznałem go po głosie.
(1.2) dømme (1.3) genkende
kendlig, kendt, ukendt kender
kendeord → przedimek/rodzajnik • lære at kende → poznawać, dowiadywać się