__TOC__ pub ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) typ baru z zakąskami i alkoholami
(1.1)
(1.1) Idę z kumplami do pubu na piwo.
(1.1) iść / pójść / wpaść / zajrzeć do pubu • umówić się / umawiać się / być / bywać / imprezować / bawić się / pić / upić się / upijać się / schlać się w pubie • pub jest otwarty / zamknięty / zamykany / otwierany • pracować / zatrudnić się w pubie • prowadzić pub • impreza w pubie
(1.1) knajpa, bar, lokal, szynk, wyszynk, piwiarnia
pubowy
(1.1) < od:
angielski: (1.1) pub bułgarski: (1.1) паб , пъб hiszpański: (1.1) pub jidysz: (1.1) שענק (szenk) nowogrecki: (1.1) παμπ polski język migowy:
pub ()
, ; ,
rzeczownik (1.1) pub skrót (2.1) = public → publiczny (2.2) = push-up bra
(1.1) pub; pubs
(1.1) public house
(1.1) od:
pub ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) reklama
(1.1) publicité
apokopa od publicité