__TOC__ fajfus ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) penisMiejski - słownik slangu i mowy potocznejEwa Kołodziejek: Człowiek i świat w języku subkultur, Uniwersytet Szczeciński, 2005, str. 174 (1.2) wyzwisko w stosunku do mężczyzn (1.3) oferma, ktoś niezdarnyKatarzyna Czarnecka, Halina Zgółkowa: Słownik gwary uczniowskiej, SAWW, 1991, str. 63, leniwy, głupiSlavia occidentalis, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Filologiczno-Filozoficzny, Uniwersytet Poznański. Instytut Zachodnio-Słowiański, str. 26 (1.4) żołnierska z okresu II wojny światowej oraz ordynans (1.5) mały chłopiecZofia Kurzowa: Polszczyzna Lwowa i kresów południowo-wschodnich do 1939 roku, 1983, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, str. 466 (1.6) o koledze, kumpel (1.7) więzień porządkowy sprzątający korytarze (1.8) złodziejska pomocnik kieszonkowca (1.9) złodziejska złodziej, który kradnie mało wartościowe rzeczy (1.10) złodziejska donosiciel, oskarżyciel (1.11) złodziejska dozorca nocny (1.12) szoferska nieuważny przechodzień
(1) (1)
(1.1) Ten świntuch znowu ględzi o swoim krótkim fajfusie. (1.2) Przeszedł fajfus i nawet dzień dobry nie powiedział. (1.5) Tam, o, taki fajfus kręci się pod nogami. (1.6) Pięć lat fajfusa nie widziałem. Wreszcie się z nim spotkam.
(1.5) bajfus
→ penis, głupiec + (1.4) < bei Fuß
(1.1) (1.3) (1.6)
fajfus ()
(1.1) od: fajfi
(1.1) Kvazaŭ poemo ne fajfus pri tio en kiu lingvo ĝi estas verkita. → Jakoby poemat nie gwizdałby na to w jakim języku on jest napisany.