__TOC__ widły ()
, ,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu; (1.2) rozgałęzienie dwóch rzek, ulic, gałęzi (1.3)
(1.1) ;
(1.1) Widły z czterema zębami są uniwersalne i nadają się do prac z obornikiem. (1.2) Stary Sącz położony jest w widłach Dunajca i Popradu. (1.2) W widłach konarów znajdowało się ptasie gniazdo.
widelec , rozwidlenie, widełki widłowy, rozwidlony
pisane widłami • robić z igły widły
angielski: (1.1) pitchfork baskijski: (1.1) sarde dolnołużycki: (1.1) widły duński: (1.1) greb esperanto: (1.1) forko francuski: (1.1) fourche hiszpański: (1.1) bieldo , horca ido: (1.1) forko jidysz: (1.1) ווידלע (widle) kazachski: (1.1) айыр niemiecki: (1.1) Mistgabel , Forke nowogrecki: (1.1) δικράνι rosyjski: (1.1) вилы szwedzki: (1.1) grep lub grepe ukraiński: (1.1) вила wilamowski: (1.1) gōvuł , hēgōvuł
widły ()
rzeczownik, liczba mnoga (1.1) widły
(1.1) Tam stoju tšoje widły. → Tam stoją trzy pary wideł.
widły ()
rzeczownik, liczba mnoga (1.1) widły