dmuchać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( dmuchnąć) (1.1) wypuszczać powietrze z ust czasownik przechodni niedokonany ( dmuchnąć) (2.1) o mężczyźnie: odbywać stosunek płciowy z kobietą
(1-2)
(1.1) Marek długo dmuchał na gorący obiad.
(1.1) dmuchać na / w + (2.1) dmuchać +
(1.1) dmuchany materac
(1.1) dąć (2.1) dymać, ruchać
dmuchaniec , dmuch , dmuchawa , dmuchawka , dmucharka , dmuchalnia , dmuchawiec , dmuchacz , dmuchanie , dmuchnięcie dmuchnąć , nadmuchiwać , rozdmuchiwać , wydmuchiwać nadmuchany, dmuchawkowy
dmuchać na zimne • nie w kij dmuchał
(2.1) angielski: (1.1) blow białoruski: (1.1) дзьмуць, дзьмухаць chiński standardowy: (1.1) 吹 (chuī) chorwacki: (1.1) puhati duński: (1.1) blæse estoński: (1.1) puhuma farerski: (1.1) blása francuski: (1.1) souffler; (2.1) sauter hiszpański: (1.1) soplar; (2.1) cepillar, soplar islandzki: (1.1) blása japoński: (1.1) 吹く (ふく, fuku) litewski: (1.1) pūsti łotewski: (1.1) pūst niderlandzki: (1.1) blazen niemiecki: (1.1) blasen, pusten norweski (bokmål): blåse norweski (nynorsk): blåse nowogrecki: (1.1) φυσώ; (2.1) πηδώ portugalski: (1.1) soprar rosyjski: (1.1) дуть szwedzki: (1.1) blåsa ukraiński: (1.1) дмухати węgierski: (1.1) fúj wilamowski: (1.1) błöza włoski: (1.1) insufflare, soffiare