__TOC__ terminator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczeń pobierający nauki rzemiosła pod okiem mistrza rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) linia pomiędzy oświetloną (dzienną) a nieoświetloną (nocną) stroną ciała niebieskiego (zwykle planety lub księżyca); (2.2) element w sieciach komputerowych opartych na kablu koncentrycznym służący do zakończenia linii; (2.3) odcinek genu, na którym kończy się proces transkrypcji
(1.1) (2.1-3)
(1.1) uczeń
termin , terminarz , terminowanie terminować terminatorski, terminalny, terminowy, terminarzowy terminowo, terminalnie
angielski: (1.1) apprentice; (2.1) terminator; (2.2) terminator; (2.3) terminator bułgarski: (1.1) чирак esperanto: (1.1) metilernanto; (2.1) terminatoro hiszpański: (1.1) aprendiz ; (2.1) terminador interlingua: (1.1) apprentisse jidysz: (1.1) לערנייִנגל (lernjingl), יונג (jung) kataloński: (2.1) terminador
terminator ()
,
rzeczownik (1.1) terminator (1.2) terminator, zakończenie (1.3) terminator (1.4) osoba zawodowo usuwająca szkodniki
terminate termination