__TOC__ hellig ()
przymiotnik (1.1) święty
(1.1) hellig, helligt, hellige
(1.1) De kristne var ikke de eneste til at føre hellig krig; muslimerne gjorde det også. → Chrześcijanie nie byli jedynymi, którzy prowadzili świętą wojnę; muzułmanie również to robili. (1.1) Det hellige blev banaliseret og det banale helliggjort. → Święte zostało zbanalizowane, a banalne uświęcone.
helliggøre hellig ko → święta krowa
święty jako rzeczownik to helgen
hellig ()
przymiotnik (1.1) święty
(1.1) hellig, hellig, hellige