blåsa ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pęcherz, bąbel czasownik nieprzechodni (2.1) dmuchać, dąć
(1.1) en blåsa, blåsan, blåsor, blåsorna (2.1) att blåsa, blåser, blåste, blåst, blås!
(2.1) Barnet blåste och ljusen på tårtan slocknade. → Dziecko dmuchnęło, a świeczki na torcie zgasły.
(1.1) urinblåsa • varblåsa (2.1) blåsinstrument • blåsa på • blåsa upp • blåsa ut • träblåsinstrument
blåst