bilist ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kierowca
(1.1) en bilist, bilisten, bilister, bilisterne
(1.1) Spritbilisten forsøgte at forklare betjenten, at øl ikke var alkohol. → Nietrzeźwy kierowca usiłował wytłumaczyć policjantowi, że piwo to nie alkohol. (1.1) Den ældre bilist nåede at bremse og bilen ramte ikke fodgængeren. → Starszy kierowca zdołał zahamować i samochód nie uderzył w pieszego.
(1.1) fører, chauffør, kører
bil søndagsbilist → niedzielny kierowca
bilist ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kierowca
(1.1) en bilist, bilisten, bilister, bilistene
bil
bilist ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kierowca
(1.1) ein bilist, bilisten, bilistar, bilistane
bil
bilist ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kierowca
(1.1) en bilist, bilisten, bilister, bilisterna
bil