__TOC__ eksamen ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) egzamin
(1.1) en eksamen, eksamenen, eksaminer/eksamener, eksaminerne/eksamenerne
(1.1) De fleste af dem, der forsøgte at bestå eksamen, dumpede. → Większość tych, którzy próbowali zdać egzamin, oblała. (1.1) Under eksamen skulle den unge mand forklare forskellen mellem det aritmetiske, geometriske og harmoniske gennemsnit. → Podczas egzaminu młody człowiek musiał wyjaśnić różnicę między średnią arytmetyczną, geometryczną i harmoniczną.
(1.1) mundtlig / skriftlig eksamen → egzamin ustny/pisemny
(1.1) prøve
eksaminere eksaminator , eksamination
eksamen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) egzamin
(1.1) en eksamen, eksamenen, eksamener, eksamenene
eksaminere eksaminator