πεζοδρόμιο ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) chodnik (część ulicy) (1.2) prostytucja (uliczna)
(1.1) Ν42: πεζοδρόμιου/πεζοδρομίου; πεζοδρόμια, πεζοδρόμιων/πεζοδρομίων
του πεζοδρομίου → uliczny, wulgarny, podwórkowy
πεζοδρομώ πεζοδρομιακός πεζοδρόμηση, πεζοδρομία, πεζοδρόμος, πεζόδρομος
βγαίνω στο πεζοδρόμιο → 1. pójść na ulicę, prostytuować się, 2. wyjść na ulicę κάνω πεζοδρόμιο → iść na ulicę, prostytuować się κατεβαίνω στο πεζοδρόμιο → wyjść na ulicę, protestować
(1.1) πεζός + δρόμος