__TOC__ establishment ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność (1.2) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju
(1.1-2)
(1.2) Manifestanci oskarżali establishment o niepowodzenie reform.
(1.2) oligarchia, możni tego świata, wielcy tego świata, socjeta, kamaryla, koteria, klika
(1.2) dysydent
establishmentowy
< < <
angielski: (1.1) (the) Establishment, establishment; (1.2) (the) Establishment, establishment białoruski: (1.1) істэблішмент ; (1.2) істэблішмент duński: (1.1) establishment ; (1.2) establishment francuski: (1.1) establishment ; (1.2) establishment japoński: (1.1) エスタブリッシュメント (esutaburisshumento); (1.2) エスタブリッシュメント (esutaburisshumento) rosyjski: (1.1) истеблишмент ; (1.2) истеблишмент ukraiński: (1.1) істеблішмент ; (1.2) істеблішмент włoski: (1.1) establishment ; (1.2) establishment
establishment ()
rzeczownik (1.1) ustalenie, ustalanie (1.2) ustanowienie (1.3) kierownictwo (1.4) zakład, placówka (1.5) często (the) Establishment: establishment, elita władzy
establishment; establishments
(1.5) anti-establishment
establish, reestablish, re-establish, disestablish established disestablishment