grabić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi (1.2) odbierać coś komuś siłą, łupić (1.3) rekwirować
(1.1-3)
(1.1) Obraz przedstawia cztery dziewczęta razem zbierające i grabiące o zmierzchu opadłe liście w ogrodzie. (z Wikipedii) (1.2) Rudolf zgadza się, pasawczycy Leopolda przybywają do Pragi i jak każda najemna armia łupią i grabiąKarel Krejčí , Praga: legenda i rzeczywistość, s. 101, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974..
(1.1) zgrabiać, zagrabiać (1.2) rabować, łupić, obdzierać, kraść, plądrować
grobowniki , grabież , grabieżca , grabie , grabki , zgrabiarka , grabienie , ograbienie
siecze i grabi razem
→ 'zgarniać, do siebie, dla siebie; rabować'
angielski: (1.1) rake; (1.2) rob, plunder, pillage, loot, sack esperanto: (1.1) rasti; (1.2) rabi fiński: (1.1) haravoida; (1.2) ryöstää hawajski: (1.1) kope niemiecki: (1.1) harken; (1.2) plündern słowacki: (1.1) hrabať szwedzki: (1.1) kratta; (1.2) plundra ukraiński: (1.1) гребти; (1.2) грабувати włoski: (1.1) rastrellare; (1.2) depredare, mettere a sacco, predare, saccheggiare