nomo ()
rzeczownik (1.1) imię, nazwa (1.2) część mowy nie podlegająca koniugacji, np. rzeczownik, przymiotnik, liczebnik
(1)
(1.1) Mi ne konas lian nomon. → Nie znam jego imienia.
(1.1) je la nomo de • saluti iun en ies nomo • alinomo • baptonomo • familinomo • karesnomo • kaŝnomo • kromnomo • moknomo • salutnomo • uzantnomo • retregiona / familia nomo
nomi, nomiĝi nome nomaro, alnomo, antaŭnomo
nomo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1)
(1) nomos
gnomo
nomo ()
rzeczownik (1.1) imię
nomo ()
rzeczownik (1.1) nie
(1.1) yuwai
nomo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nom
(1.1) nomo; nomi
(nomós) < (némō) → rozprowadzać, rozmieszczać