høj ()
przymiotnik (1.1) wysoki (1.2) wysoki (znajdujący się wysoko w hierarchii) (1.3) wysoki (o dużym natężeniu) (1.4) głośny (1.5) wysoki (1.6) pod wpływem substancji odurzającej rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) wzgórze, pagórek
(1) høj, højt, høje; (2.1) en høj, højen, høje, højene
(1.1) En høj mand stod på et højt bjerg. → Wysoki mężczyzna stał na wysokiej górze. (1.2) Min kat har fået den højeste pris ved huskatteudstillingen på Fyn. → Mój kot otrzymał najwyższą nagrodę na wystawie kotów domowych na Fionii. (1.3) Høj feber og blodig opkastning er meget karakteristiske for denne frygtelige sygdom. → Wysoka gorączka i krwawe wymioty są bardzo charakterystyczne dla tej strasznej choroby. (1.3) Tofu, seitan og tempeh har et højt proteinindhold. → Tofu, seitan i tempeh mają wysoką zawartość białka. (1.5) Sangerinden sang med høje toner. → Pieśniarka śpiewała w wysokiej tonacji.
(2.1) bakke
(1.1) lav (1.2) stille
højt højhed forhøje
højst / allerhøjst → co najwyżej