kiep ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba głupia, nierozgarnięta; niedorajda, niezdara rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) głupstwo, fraszka (2.2) srom niewieści rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (3.1) niedopałek papierosa (3.2) papieros
(1.1) (2.1-2) (3.1-2)
(1.1) Wiedz i o tem, że nie dopiero cię będziemy za kpa mieli, gdy tego nie uczynisz, ale dopiero cię za kpa przestaniemy mieć, jeżeli to uczynisz. (1.1) Kiep ten żołnierz, co nie chce być generałempowiedzenie. (2.1) Powtarzał: – Kiep świat – i zasypiał nucąc piosnkę żołnierską. (2.2) Płacze jurna Hiszpanka, co sobie kiep goli, / I Francuzka, co pewnie kusia niż chleb woli…
(1.1) cymbał, dureń, gamoń, głupiec (3.1) pet
kiepownica , kpina , kpiarz , kpiarstwo , kiepstwo kpić , kpać , kiepkować , wykpić , wykpić się , okpić , skiepścieć , kiepować kiepski, kpiarski kiepsko, kpiarsko
wystrychnąć na kpa • powiedzenia: byle / lada kiep potrafi • kiep kpa kpa, a kiep kpa odkepa / nie kpij kpie z kpa, bo ci kpie kiep odkepi • kiep, kto do dna nie wypija • kpów i szambelanów nigdy nie zabraknie • poślij kpa na raki, to on żaby łapie • przysłowie: by stary mógł, a młody chciał, tedyby żaden kiep nie był cał
(1-2) (3)
posłuchaj też: Audycja radiowa z udziałem dr hab. Katarzyny Kłosińskiej: „Skąd pochodzi czasownik kpić i jaki ma on związek z pewną nazwą anatomiczną?”
angielski: (3.1) butt, fag-end białoruski: (1.1) кеп rosyjski: (3.1) окурок , бычок ukraiński: (1.1) кеп wilamowski: (1.1) priöestok