fliehen ()
czasownik mocny, nieprzechodni (1.1) uciekać, uciec
(1.1) flieh|en (flieht), floh, geflohen (sein)
(1.1) Zwei Häftlinge sind aus der Justizvollzugsanstalt Aachen geflohen. → Dwaj więźniowie uciekli z zakładu karnego w Akwizgranie.
(1.1) fliehen aus Angst • fliehen vor Gewalt / Hunger • fliehen vor dem IS / Islamischen Staat / Kommunismus / Krieg
(1.1) flüchten, abhauen
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych