הויף () ; polska: hojf
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) podwórze, podwórko (1.2) dwór, posiadłość (1.3) dwór cadyka
(1.1-3) הויף; הויפֿן lub הייף
(1.1) מיר דערזעען פֿאַר זיך אַ גאַס, און נאָך אַ גאַס. אַ ווײַסן קלויסטער, גערטנער, הויפֿן, שטיבלעך. → Zauważamy przed sobą ulicę i jeszcze jedną ulicę. Biały kościół, ogrody, podwórka i domkiשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): מאָטל פּייסי דעם חזנס (Motl Pejsi dem chazns)..