szczuć ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( poszczuć) (1.1) pobudzać psa do ataku (1.2) podburzać kogoś przeciw czemuś
(1.1-2)
(1.1) Łobuz szczuł przerażonego policjanta agresywnym psem. (1.2) Po co szczuć obywateli przeciw lekarzom?
(1.1) szczuć + • szczuć + (1.2) szczuć +
szczujnia , szczucie , poszczucie , zaszczucie poszczuć , zaszczuć
angielski: (1.1) sic duński: (1.1) hetze, pudse hiszpański: (1.1) azuzar, achuchar niemiecki: (1.1) hetzen rosyjski: (1.1) травить, науськивать, натравливать, натравлять