__TOC__ tongue ()
rzeczownik policzalny (1.1) język (1.2) język (1.3) język (1.4) ozór (1.5) pióro
(1) tongue; tongues
(1.1) The old grumpy man kept yelling at her, so she stuck her tongue out at him. → Ten stary zrzędliwy mężczyzna ciągle na nią wrzeszczał, więc pokazała mu język.
(1.1) tongue kiss → francuski pocałunek (1.2) mother tongue → język ojczysty (1.3) tongue and groove → pióro i wpust
tongue-in-cheek → z przymrużeniem oka • tongue twister → łamaniec językowy
, tunge, tung < < → język < , , , zobacz też: Angielski - części ciała
tongue ()
rzeczownik (1.1) język