מוזן () ; polska: muzn
czasownik modalny (1.1) … wskazujący konieczność: musieć, być zmuszonym / zobowiązanym, trzeba (koniecznie) (1.2) … wskazujący przypuszczenie lub pewność: musieć, bez wątpienia, z pewnością, na pewno
(2.1) liczba mnoga rzeczownika: מוז
(1.1-2)
(1.1) איך מוז איבערלייענען דאָס בוך. → Muszę przeczytać tę książkę. (1.1) דו מוזסט ניט פֿאָרן קיין וואַרשע. → Nie musisz jechać do Warszawy. (1.1) ליגן טאָר מען ניט זאָגן, אָבער דעם אמת מוז מען ניט זאָגן. → Nie wolno mówić kłamstw, ale nie trzeba koniecznie mówić prawdy. (1.2) דער הונט מוז זײַן קראַנק. → Ten pies musi być chory., Ten pies jest na pewno chory.
,