שייטל

שייטל ()

; polska: szejtl

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) peruka noszona tradycyjnie przez zamężne ortodoksyjne Żydówki, szajtł (1.2) przedziałek

(1.1-2) שייטל; שייטלען lub שייטלעך

(1.1) די ייִדענע ווײַזט אויס אַ פֿרומע, אַן ערלעכע. זי טראָגט אַ שייטל אויפֿן קאָפּ און רעדט מיט גאָט.‏ → Żydówka ta wygląda na pobożną, religijną. Nosi perukę na głowie i rozmawia z Bogiemשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): מאָטל פּייסי דעם חזנס (Motl Pejsi dem chazns).​.

(1.1) טראָגן אַ שייטל → nosić perukę

(1.1) שויט (1.2) שרונט, שטעגעלע

(1.1) פּאַרוק

שויט

, → wierzchołek / czubek głowy, przedziałek

(1.2) znaczenie spotykane w tekstach z silnymi wpływami języka niemieckiego, niezalecane w standardowym jidysz