מוט

מוט () ; polska: mut

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) odwaga, męstwo, śmiałość, duch, siła (1.2) stan ducha, nastrój, usposobienie, humor (1.3) dobry humor / nastrój, otucha

(1.1-3) מוט;

(1.1) ס׳קלעקט מיר קיין מוט ניט אָפּצוזאָגן זיך דערפֿון.‏ → Nie starczy mi śmiałości, żeby odmówić., Nie mam siły z tego zrezygnować. (1.1) דער עיקר איז ניט פֿאַרלירן דעם מוט.‏ → Najważniejsze to nie tracić ducha.

(1.1) אָננעמען זיך מיט מוט → zbierać się / zdobywać się na odwagę, nabierać śmiałości, odważać się (1.1) + צוגעבן מוט → dodawać odwagi + , ośmielać + (1.3) בײַם מוט → w doskonałym nastroju, w dobrym humorze (1.3) + צוגעבן מוט → dodawać otuchy + , napawać otuchą +

מוטיקייט מוטיקן מוטיק, מוטלאָז

אין גוטן מוט → życzliwie, uprzejmie, pokojowo, bez złych zamiarów, bez złośliwości

,