זכר

__TOC__ זכר ()

(1.1-2) zachár

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mężczyzna, samiec (1.2) rodzaj męski (1.3) wspomnienie czasownik (2.1) pamiętać, zachowywać/mieć w pamięci

(1.2) נקבה

(1) (2) porównaj z arabskim ذكر

זכר ()

; polska: zchr

(1.1) ; polska: zocher, zchorim (1.2-3) ; polska: zejcher, zejchers

(1.1) , ; , (1.2-3) , ; ,

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) samiec, mężczyzna, osobnik męski / płci męskiej (1.2) pozostałość, ślad, pamiątka (1.3) pamięć, wspomnienie

(1.1) זכר; זכרים (1.2-3) זכר; זכרס

(1.2) אָפּגעווישט זאָלסטו ווערן, קיין זכר זאָל פֿון דיר ניט בלײַבן!‏ → (przekleństwo) Oby cię zmiotło, oby ślad po tobie nie został! (= Bodajbyś sczezł!)

(1.2) ס׳איז קיין זכר ניט פֿאַרבליבן פֿון → nie zostało ani śladu po (1.3) איבערלאָזן נאָך זיך אַ גוטן זכר → pozostawić po sobie dobre wspomnienie

(1.2) שפּור, איבערבלײַבעניש (1.3) אָנדענק

(1.1) נקבֿה

(1.1) מאַנצביל

(1.1) זכרות (1.2-3) זכרונות, זכּרון זכרונעווען

(1.1) איין זכר אין מאָסקווע → ktoś bezkonkurencyjny, jedyny w swoim rodzaju

(1.1) (zachar) (1.2-3) (zecher)