מת

__TOC__ מת () met

czasownik nieprzechodni (1.1) umrzeć, umierać przymiotnik (2.1) martwy, nieżywy

(1.1) pa’al: מֵת (met); מֵת (met); לָמוּת (lamút) (2.1) מֵת (met), מֵתָה (metá); מֵתִים (metím), מֵתוֹת (metót)

(1.1) חי (2.1) חי

מוות, תמותה

מת () ; polska: ms ; polska: mes, mejsim , ; ,

rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (1.1) zwłoki, trup (1.2) nieboszczyk, zmarły (1.3) duch, upiór, widmo, zjawa

(1.1-3) מת; מתים

מיתה, ממית, מוות מתן, ממיתן

(met) → martwy