פּנים ()
; polska: pnim
(1.1-3) ; polska: ponem, penemer (2.1) ; polska: pnim
(1.1-3) , ; , (2.1) ;
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) twarz, fizjonomia, oblicze (1.2) twarz, wyraz twarzy, mina (1.3) wygląd (zewnętrzny), powierzchowność, prezencja rzeczownik, rodzaj męski (2.1) tekst zasadniczy / podstawowy / właściwy (bez dodatkowych objaśnień, komentarzy)
(1.1-3) פּנים; פּנימער (2.1) פּנים;
(1.1) אַ פֿרײַנדלעך שמייכל האָט זיך צעגאָסן איבער זײַן גאַנצן פּנים. → Przyjazny uśmiech rozlał się po całej jego twarzyשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): אין שטורעם (In szturem).. (1.3) וואָס פֿאַר אַ פּנים האָט דאָס? → Co to ma za wygląd?, Jak to wygląda?
(1.1) שטיין מיטן פּנים צו → stać twarzą ku + / w stronę + (1.1) + קוקן אין פּנים → patrzeć w twarz + (1.2) קרום פּנים → wykrzywiona / skrzywiona / niezadowolona / posępna twarz, ponura mina (1.3) האָבן (אַלע / ביידע) איין פּנים → mieć ten sam wygląd, wyglądać jednakowo / tak samo (1.3) האָבן אַ פּנים פֿון → mieć wygląd / być podobnym do + , przypominać + , wyglądać jak +
(1.1) געזיכט (1.2) געזיכט (1.3) אויסזען
פּנימל
אַראָפּגיין פֿון פּנים → schudnąć, wychudnąć, zmizernieć האָבן אַ פּנים → wyglądać dostojnie / godnie, dobrze się prezentować; mieć poważanie, cieszyć się poważaniem פּנים־אל־פּנים → twarzą w twarz אַ פּנים → widocznie
(1.1-3) (panim) (2.1) (pnim)