קול

__TOC__ קול () ; polska: kul ; polska: kol, keler

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głos

(1.1) קול; קולער

(1.1) ער האָט זי געהערט אַ פּאָר מאָל אַ זינג טאָן און ווייס, אַז איר קול איז צוקער־זיס.‏ → Słyszał kilka razy, jak śpiewa, i wie, że jej głos jest słodki niczym miód ( cukier)שלום־עליכם (Szolem-Alejchem): סטעמפּעניו (Stempenju).​.

(kol)

קול ()

(1.1-3) кул / къул (1.4) кол / къол

(1.1-3) kul / qul (1.4) kol / qol

rzeczownik (1.1) niewolnik (1.2) sługa (1.3) chłop (pańszczyźniany) (1.4) ręka, kończyna górna

(1.1-3) (1.4)