רב

רב () ; polska: rb ; polska: reb

zwrot grzecznościowy (1.1) … stosowany przed imieniem (lub imieniem i nazwiskiem) Żyda reb, pan

(1.1)

(1.1) רב נחמן איז געווען זייער אַ פֿרומער ייִד.‏ → Reb Nachman był bardzo pobożnym Żydemשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): טײַבעלע (Tajbele).​. (1.1) ער, רב לייבוש קאַמינסקי, האָט געשריגן׃ „ס׳וועט זײַן אַזוי ווי איך וויל“.‏ → On, reb Lejbusz Kaminski, krzyknął: „Będzie tak, jak ja chcę”איציק מאַנגער (Icik Manger): אײַזיק מאיר דיק (Ajzik Mejer Dik).​.

(1.1) ר׳

(1.1) הער, פֿרײַנד, חבֿר, מיסטער

רבֿ, רבֿל, רבי, רבילע, רביניו, רביצין, רבנות, רבישאַפֿט, רביסטווע רבייִש, רביש, רבניש רבותי, רבותים רבי, רבנו

od