רבי

רבי ()

; polska: rbi ; polska: rebe, rebes lub rabeim , lub ; ,

zwrot grzecznościowy (1.1) … do swojego nauczyciela, do rabina ortodoksyjnego lub chasydzkiego rebe!, nauczycielu!, mistrzu! (1.2) … poprzedzający imię starożytnego rabina rabbi, rabin rzeczownik, rodzaj męski (2.1) rabin chasydzki, rebe, cadyk (2.2) nauczyciel, nauczyciel w chederze, mełamed

(1.1-2) (2.1-2)

(2.1) בײַ ר׳ אפֿרים איז דער רבי געווען מער פֿונעם באַשאַפֿער.‏ → Dla reb Efraima rabin znaczył więcej od (samego) Stwórcyקטלא־קניא (Katle-Kanje): דער ייִדישער קעניג ליר (Der jidiszer kenig Lir).​.

(2.1) צדיק, גוטער־ייִד (2.2) לערער, מלמד

רבֿ, רבֿל, רביצין, רבנות, רבישאַפֿט, רביסטווע רבילע, רביניו רבייִש, רביש, רבניש רבותי, רבותים רב, רבנו

רבי־געלט → zapłata za naukę w chederze; cena, jaką się płaci za doświadczenie רבי־ניסלעך → orzeszki ziemne

(rabbi) → mój nauczyciel(u)

Słowo to, jako jedno z nielicznych, odmienia się przez przypadki, z następująca wymową w liczbie pojedynczej: rebe, rebns, rebn, rebn.