אויסהאַלטן () ; polska: ojshaltn
czasownik przechodni (1.1) wytrzymywać, przetrzymywać, znosić (1.2) utrzymywać, żywić, łożyć (na utrzymanie) (1.3) utrzymywać, podtrzymywać (1.4) zdawać (egzamin), przechodzić pomyślnie (próbę) (1.5) pozostawać wiernym / oddanym, dotrzymywać, spełniać (1.6) (o argumencie itp.) wytrzymywać krytykę, mieć uzasadnienie, przekonywać, trzymać się kupy czasownik zwrotny (2.1) אויסהאַלטן זיך → utrzymywać się, żyć, żywić się (2.2) אויסהאַלטן זיך → być / pozostawać na utrzymaniu
(1-2)
(1.1) ס׳איז ניט אויסצוהאַלטן פֿון אים. → On jest nie do zniesienia., On jest nie do wytrzymania.
(2.1) אויסהאַלטן זיך מיט → żyć z + , żyć o + , żywić się +
(1.1) אויסהאַלט־כּוח → wytrzymałość, odporność (1.1) אויסהאַלטן עטלעכע אויפֿלאַגעס → (o książce) mieć kilka wydań (1.4) אויסהאַלטן אַן עקזאַמען → zdawać (pomyślnie) egzamin (1.4) ניט אויסהאַלטן דעם עקזאַמען → nie zdawać egzaminu, oblewać egzamin (2.1) אויסהאַלטן זיך אַליין אין קאַלעדזש → utrzymywać się samemu na studiach
אויסהאַלט, אויסהאַלטונג, אויסהאַלטער האַלטן אויסהאַלטיק, אויסהאַלטעוודיק, האַלטן האַלט
,