רבֿ ()

; polska: rw ; polska: row, rabonim , ; ,

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rabin ortodoksyjny (1.2) herszt, przywódca bandy złodziei

(1.1-2) רבֿ; רבנים

(1.1) אין וואַרשע איז ער געווען גאַנץ פֿרעמד צווישן זײַנע חבֿרים: זײַן טאַטע איז געווען אַ רבֿ, בעת אַנדערע פֿאָטערס האָבן געהאַט ראַיעלע פּרנסות.‏ → W Warszawie był całkiem obcy wśród swoich towarzyszy: jego tata był rabinem, podczas gdy inni ojcowie mieli porządne źródła dochodówטעגלעכער פֿאָרווערטס – The Yiddish Daily Forward.. (1.1) ערשט נישט לאַנג קומט מיר אָן אַ בריוו פֿון אַ ישיבֿה פֿון ירושלים. אַ שיינער בריוו, מיט אַ מגן־דוד, מיט אַ שטעמפּל און מיט חתימות פֿון רבנים.‏ → Właśnie niedawno przychodzi do mnie list z jesziwy w Jerozolimie. Piękny list, z gwiazdą Dawida, z pieczęcią i z podpisami rabinówשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): אײַזנבאַן־געשיכטעס (Ajznban-geszichtes).​.

רבי, רבילע, רביניו, רביצין, רבנות, רבישאַפֿט, רביסטווע רבֿל רבייִש, רביש, רבניש רבותי, רבותים רב, רבי, רבנו

הערן ווי דעם רבֿ → puszczać mimo uszu, nie zwracać uwagi שלעפּן צום רבֿ → podawać do sądu, pozywać do sądu rabinackiego ניט גיין צום רבֿ → dogadać się, dojść do porozumienia

(raw)