אַלט ()
; polska: alt
(1.1-2) ; (2.1-2) ;
przymiotnik (1.1) stary, wiekowy, dawny (1.2) mający / liczący sobie (ileś lat), w wieku (iluś lat) rzeczownik, rodzaj męski (2.1) (instrument) altówka, wiola (2.2) (głos) alt
(1.1) (2.1-2) אַלט; אַלטן
(1.1) ער איז נאָך נישט אַלט. → On jeszcze nie jest stary. (1.1) אַלט זאָל מען ווערן, אָבער ניט זײַן. → Można się starzeć, ale nie być starym. (1.2) ווי אַלט ביסטו? → Ile masz lat? (1.2) זי איז אַלט אַכט יאָר. → Ona ma osiem lat. (1.2) זי איז אַלט געוואָרן אַכט יאָר. → Ona skończyła / ukończyła osiem lat.
(1.1) אַלט ווערן → starzeć się (1.1) אַלטמאָדיש → staromodny (1.2) + אַלט ווערן → kończyć (jakiś wiek) (1.2) + אַלט זײַן → mieć / liczyć sobie (ileś lat)
(2.1) אַלטוּווקע
(1.1) נײַ, יונג (2.2) סאָפּראַן
(1.1-2) אַלטוואַרג (1.1-2) אַלטלעך (1.1-2) אַלטלעך
(1.1) אַלטע מויד → stara panna
(1.1-2) , (2.1-2) / / < <