__TOC__ doble ()
przymiotnik (1.1) podwójny, dwukrotny
(1.1) doble, dobles
(1.1) Tiene doble personalidad. → Ma podwójną osobowość.
(1.1) duplo , duplicado , repetido , reiterado , copia
(1.1) mitad , medio
dos dos doblegar, doblegarse dos
doble ()
przymiotnik (1.1) podwójny
(1.1) doble; dobles
doble ()
czasownik (1.1) podwajać
(1.1) å doble, dobler, doblet, doblet lub å doble, dobler, dobla, dobla
(1.1) Pokerspillerne doblet innsatsen. → Pokerzyści podwoili stawkę.
dobbel