__TOC__ ankel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kostka (u nogi)
(1.1) en ankel, ankelen/anklen, ankler, anklerne
(1.1) Jeg kan ikke spille fodbold på grund af en forstuvet ankel. → Nie mogę grać w piłkę z powodu zwichniętej kostki.
(1.1) ankelled , fodled
zobacz też: części ciała w języku duńskim
ankel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kostka (u nogi)
(1.1) en ankel, ankelen, ankler, anklene
ankel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kostka (zgrubienie na kości nad stopą) (1.2) kostka (połączenie stawowe stopy z golenią)
(1) en ankel, ankeln; anklar, anklarna
(1.1) lera upp till anklarna → błoto po kostki
(1.1) fotknöl (1.2) vrist
(1) fot
złożenie przymiotnikowe ankellång